De alles-in-één app voor het leren van talen: flashcards, spreekpraktijk en meer.

Na een maand met Lingocard heb ik drie andere apps verwijderd. 's Ochtends in de trein woordjes, 's avonds even snel chatten met een partner, allemaal op één plek. En ik betaal niet meer voor twee abonnementen.

Dankzij de audiospeler ben ik er eindelijk bij gebleven. Ik laat mijn kaartstapel voor vandaag gewoon lopen terwijl ik kook, en de helft van de herhaling zit er al op voordat ik ga zitten. Het past in een echt drukke dag in plaats van tijd te vragen die ik niet heb.

Ik geef de woorden van elke les als kaartstapel mee, en mijn leerlingen kennen ze tegen de volgende les echt. De stapels in de webversie maken en ze op hun telefoon laten oefenen, zo werkt mijn klas precies.

Een kaart maken met je stem klinkt als een gimmick, totdat je het gebruikt. Ik zeg een woord dat ik net heb gehoord, en het wordt een kaart met echte uitspraak die klaarligt voor wanneer de herhaling aan de beurt is.

Gekoppeld worden op basis van gedeelde interesses heeft alles veranderd. Mijn taalpartner en ik zijn allebei gek op klimmen, dus het gesprek loopt vanzelf en we zijn over twee continenten heen echte vrienden geworden.

Volledig offline in de metro zonder bereik, en zodra ik weer online was, synchroniseerde alles. Mijn reeks is nog nooit gesneuveld door een gebied zonder bereik, en dat alleen al houdt me op de been.

Gespreide herhaling is bijna oneerlijk. Woorden waarvan ik zeker wist dat ze nooit zouden blijven hangen, duiken net op voordat ik ze kwijt ben, en nu blijven ze gewoon zitten. Ik heb woorden nog nooit zo makkelijk uit mijn hoofd kunnen ophalen met een app.

Ik ben nogal kieskeurig in hoe ik leer, en dit is de eerste app die zich echt naar mij voegt. Ik kies zelf welke kant van de kaart het eerst verschijnt, hoe vaak de moeilijke kaarten terugkomen en in welke richting het geluid speelt. Hij past zich aan mijn routine aan, niet andersom.

Ik heb op mijn laptop een heel artikel in de manager geplakt, en met één klik maakte hij er een paar honderd kaarten van. Diezelfde avond heb ik ze in de bus op mijn telefoon herhaald. Die ene workflow heeft bij mij twee apps vervangen.

Het straattaalwoordenboek is iets waarvan ik niet wist dat ik het nodig had. Leerboeken leerden me nooit hoe mensen echt praten, en nu snap ik eindelijk de grappen op het werk. Ik heb de uitdrukkingen met audio in kaarten gezet en ze bleven meteen hangen.

Phrasal verbs waren een nachtmerrie: take off, take in, take over, het liep allemaal door elkaar. De complete verzameling hier, gedrild met gespreide herhaling, maakte er eindelijk geen uit het hoofd geleerd lijstje meer van, maar woorden die ik gewoon gebruik.

Ik heb een dagdoel, een maanddoel en een jaardoel ingesteld, en zien hoe de grafieken vollopen houdt me echt op de been. Mijn jaardoel heb ik een paar weken eerder gehaald en eerlijk, ik was best trots.