Online taalschool vs. marktplaats (Preply, italki): wat is beter voor docenten?

Voor een taaldocent die kiest waar hij wil werken, komt het neer op één afweging. Een marktplaats als Preply of italki brengt je leerlingen, maar pakt commissie op je lessen en houdt de band met hen in handen. Een eigen online taalschool runnen betekent dat je je leerlingen en je inkomsten behoudt en je eigen regels bepaalt, maar leerlingen vinden is aan jou. Geen van beide is simpelweg beter: het juiste antwoord hangt af van of jouw knelpunt het vinden van leerlingen is of het behouden van wat je verdient.

Deze gids legt uit hoe de marktplaatsen werken, wat ze echt kosten, wat je opgeeft en waar een eigen school wint, zodat je de keuze met open ogen kunt maken.

Hoe werken marktplaatsen voor taalonderwijs?

Marktplaatsen als Preply en italki zijn in de kern koppelaars. Ze trekken grote aantallen leerlingen aan, tonen docentprofielen en brengen beide kanten samen. Wanneer een leerling een les boekt, verzorgt het platform de vindbaarheid, de planning en de betaling, en in ruil daarvoor pakt het een deel van wat de leerling betaalt. Beide zijn gratis om je aan te melden en een profiel te hosten, beide dekken meer dan 100 talen en beide hebben zeer grote groepen leerlingen. Dat is precies hun aantrekkingskracht: je kunt een profiel aanmaken en beginnen met betalende leerlingen zonder eerst zelf een publiek op te bouwen.

Het belangrijke structurele detail is dat het platform ertussenin zit. Het houdt de band met de leerling in handen, het beheert de betaalstroom en het bepaalt de regels voor prijzen, annuleringen en gedrag. Die tussenschakel is de dienst waarvoor je betaalt, en voor een docent die net begint kan dat het geld meer dan waard zijn.

Wat kosten marktplaatsen docenten?

De belangrijkste kostenpost is commissie, en de twee grote platforms prijzen die verschillend. Deze cijfers kloppen vanaf 2026, maar beide platforms passen hun voorwaarden aan, dus controleer de actuele tarieven voordat je kiest.

• italki pakt ongeveer 15% van de door de docent opgegeven lesprijs en rekent geen commissie op gratis proeflessen. Docenten bepalen hun eigen tarieven, en het werkt per les, dus er zit geen leerlingabonnement tussen.
• Preply pakt 100% van de eerste (proef)les met elke nieuwe leerling en daarna 18% tot 33% op de lessen die volgen. Het tarief begint hoog voor nieuwe docenten (rond de 33%) en daalt naarmate je meer gegeven uren opbouwt, met een daling na ongeveer je eerste 20 uur. Preply draait aan de kant van de leerling op een abonnementsmodel.

Lees dat goed, want de commissie is geen eenmalige kostenpost. Op een marktplaats betaal je die op elke les, zolang die leerling bij je blijft studeren. Een leerling die een jaar blijft, is een leerling waarover je een jaar lang commissie betaalt. Dat zijn de echte kosten op lange termijn, en dat is het getal dat je moet afwegen tegen elk abonnementsalternatief.

De som stapelt zich op een manier die makkelijk wordt onderschat. Een docent met een vaste groep vaste leerlingen staat maand na maand een percentage van dat stabiele inkomen af, en hoe succesvoller je bent, hoe groter dat getal wordt. In het begin, als je nog helemaal geen leerlingen hebt, is een deel van iets betalen beter dan alles van niets houden. Later, als je agenda vol zit, is datzelfde percentage de grootste post die tussen jou en je werkelijke verdienste staat. Het punt waarop die twee waarheden elkaar kruisen, verschilt per docent, en ongeveer weten waar jij staat maakt deze beslissing concreet in plaats van abstract.

Wat geef je op een marktplaats op?

Commissie is maar een deel van het plaatje. De subtielere kostenpost is controle.

• De band met de leerling. Het platform, niet jij, heeft de verbinding met je leerlingen in handen. De voorwaarden ontmoedigen doorgaans het verplaatsen van lessen buiten het platform, dus het publiek dat je opbouwt is eigenlijk het publiek van het platform.
• De betaalstroom. Geld beweegt via de marktplaats op zijn schema en zijn voorwaarden, en uitbetalingen volgen zijn regels.
• Je tarieven en regels. Je werkt binnen de prijsstructuur, het annuleringsbeleid en het ranking-algoritme van het platform. Als het algoritme je profiel niet meer toont, kunnen je boekingen wegvallen zonder dat het jouw schuld is.
• Je materiaal. Lessen die je voorbereidt leven meestal binnen de tools van het platform of worden ad hoc gedeeld, in plaats van een privé, herbruikbaar curriculum te worden dat onmiskenbaar van jou is.

Niets hiervan maakt marktplaatsen een slechte keuze. Het is de eerlijke prijs voor het feit dat iemand anders het werven van leerlingen voor je oplost.

Wat levert een eigen online school je op?

Een eigen school runnen keert het model om. In plaats van een deel te betalen op elke les, betaal je een vast abonnement voor de software en houd je wat je vraagt. Je wordt eigenaar van je online taalschool: de leerlingen die je uitnodigt zijn van jou, het curriculum dat je bouwt is privé, en de inkomsten die je verdient deel je niet met een marktplaats.

Met Lingocard komen de onderdelen die een marktplaats bundelt - lessen geven, herhaling plannen, voortgang volgen en een plek waar leerlingen kunnen studeren - als speciaal ontworpen tools voor taalonderwijs binnen een „School”-plan. Je zet lessen om in decks die je leerlingen op hun telefoon herhalen via gespreide herhaling, je nodigt ze uit met een privélink en je volgt hun voortgang op één plek. Je materiaal blijft alleen zichtbaar voor de leerlingen die je uitnodigt, dus een cursus die je één keer bouwt kan met elke nieuwe leerling opnieuw worden gebruikt en kan niet door een concurrent worden overgenomen.

De eerlijke keerzijde is vindbaarheid. Een marktplaats geeft je een stroom leerlingen; je eigen school niet, dus de promotie neem je zelf op je. In de praktijk betekent dat een openbare schoolpagina die leerlingen kunnen vinden, deelbare links die je in gemeenschappen en op social media kunt plaatsen, en een gratis voorbeelddeck waarmee mensen echte vooruitgang voelen voordat ze zich vastleggen. Het is meer werk dan een marktplaatsprofiel aanzetten, maar elke leerling die zo binnenkomt is een leerling die je behoudt, en elk voorbeeld dat je deelt blijft voor jou werken in plaats van de trechter van iemand anders te voeden.

Wat de kosten betreft is het contrast abonnement versus commissie, niet gratis versus betaald. Het schoolaanbod van Lingocard is een betaald „School”-abonnement met een gratis proefperiode van twee weken. Daarbinnen krijgen de leerlingen die je uitnodigt gratis „Premium leren” zolang ze bij je studeren, en krijgen de docenten in je team hun „Docent”-plannen gratis. De lesbetalingen met je leerlingen regel je nog steeds zelf, zoals je al doet, dus wat je vraagt, houd je. De afweging is echt: je neemt het vinden van leerlingen op je, en in ruil daarvoor stop je met eeuwig een percentage van elke les betalen.

Wat moet je kiezen?

Wees eerlijk over je knelpunt. Als je probleem is dat je nog geen leerlingen kunt vinden, is een marktplaats een echt goed antwoord: hij zet je vandaag nog voor leerlingen, en de commissie is de eerlijke prijs voor dat bereik. Veel docenten beginnen daar terecht.

Als je probleem is dat je al leerlingen moet weigeren, of je hebt een wachtlijst, een online volgersgroep, een stroom aanbevelingen of een niche die je zelf kunt bereiken, dan verandert de rekensom. Op dat punt is de commissie van de marktplaats bij elke les geld dat je laat liggen, en dan kun je beter een zelfstandige online school runnen waar je je leerlingen en je marge behoudt in plaats van een deel van elke les af te staan.

Veel docenten runnen beide tegelijk, en dat is vaak de slimste route: gebruik een marktplaats als bovenkant van de trechter om nieuwe leerlingen te ontmoeten, en verplaats je toegewijde, langdurige leerlingen naar je eigen school waar je de volledige waarde van de band behoudt. Het punt is niet dat marktplaatsen slecht zijn en zelfstandigheid puur. Het is dat ze verschillende problemen oplossen - werving versus eigenaarschap - en de betere keuze is welk probleem je op dit moment het meeste kost.